Het jaar na het WMC is altijd een goed moment om met een meerjaren-plan te beginnen. Oftewel een show die weliswaar binnen een jaar fatsoenlijk gedraaid kan worden, maar ook verder kan groeien in de jaren daarna. Na het afgelopen weekend zijn we in elk geval een heel eind, maar het moge duidelijk zijn dat er nog genoeg te doen is de komende maanden en daarna jaren.
Naast het serieuze gedeelte is het trainingsweekend uiteraard ook vol van gezelligheid en flauwe humor.
Op vrijdagavond werd er verzameld bij het clubgebouw. Omdat de tijd stiekem nog even aangepast was waren zelfs veel mensen die anders op het laatste moment binnendruppelen ruim op tijd. Vaker doen dus! De mooie nieuwe kar bleek weer nét groot genoeg, en hoewel de helft van de auto’s direct naar de boerderij reed was de andere helft nog genoeg om alle andere leden af te leveren.
Op deze eerste avond hadden we een uurtje de tijd om even een nieuw nummer in te studeren, wat uiteraard niet helemaal werkte. Maar goed, beter dan niets nuttigs doen! Daarna was het tijd om niets nuttigs te doen, zoals films kijken, praten, of hele vriezers leeg frituren. Uiteindelijk werd er ook nog eventjes geslapen opdat we de volgende dag een beetje fatsoenlijk konden repeteren.
Het grasveld was weer eens een slagveld, maar gelukkig konden we terecht in de zandbak. Helaas kwam daar in velen het kind naar boven en werden er soms meer figuren op de grond getekend dan gelopen. Gelukkig waren we aan het eind van de dag toch nog redelijk op schema, al zaten we nu zonder colourguard instructie want die bleek toch veel te ziek. Ook wisten we nog niet of Annie nog kwam.
Het eten (en de koffie!) werd verzorgd door een nieuwe keukenploeg geronseld uit de Rhythm Makers, en smaakte kennelijk zo goed dat men midden in de nacht de resten nog maar eens ging opeten. Maar in de tussentijd mocht eerst nog een aantal groentjes hun vastberadenheid tonen en allerlei proeven doorstaan. Dit keer wisten we zelfs een buschauffeur en keukenlid te strikken, nou die ene penningmeester nog!
De rest van de avond/nacht kon naar eigen inzicht opgevuld worden, met Fluxx, nachtwandelen of nasi eten. Of gewoon een beetje omhangen en 35 kroketten bestellen natuurlijk.
Zoals gewoonlijk was het gros van de leden niet fatsoenlijk aan te spreken op zondag, dus werd er niet zo heel veel nuttigs meer gedaan in de laatste stukjes repetitie. We liepen nog een paar straatdingetjes door, speelden Copa Cobana voor de keukenploeg en lieten wat de show moest voorstellen zien aan het massaal toegestroomde publiek. Daarna was het tijd om de enorme bende die we altijd achterlaten op te ruimen en vervolgens richting huis te vertrekken, eventueel met een omweg.
| Andre - 16-04-10 12:57 |
| Het heeft even geduurd maar uiteindelijk toch weer een mooi verslagje!! |
Powered by subdreamer