Na een dag van voetbal en barbecue kon de Showband 20 Juni midden in de nacht vertrekken voor een optreden in Plessis Robinson nabij Parijs (oeh!). Het was niet zo’n heel zwaar optreden, wat goed uitkwam met een gehavende xylofoon-sectie en uiteraard niet overdreven uitgeruste rest van de band.
Het betrof een feestje met kermis, een kinderboerderij en een heel groot roerei. Tijdens het bakken daarvan was er ook nog vuurwerk! Wat wil je nog meer? Om een beetje extra sfeer te creëren waren onze instrumenten en uniformen voorzien van wat oranje beesies, met dank aan de Albert Heijn in Harlingen.
Voor velen begon het samenzijn op zaterdag met het bekijken van een voetbalwedstrijd in een of ander (schijnbaar belangrijk) toernooitje. Daarna een veel belangrijkere barbecue, gevolgd door gezellig wachten tot het tijd was om weg te gaan, onder het genot van energiedrank en snackbarvoedsel.
Het zingen is wel een beetje uitgewerkt, dus konden we weer vrij rustig vertrekken. Sommige mensen probeerden nog wat slaap mee te pakken tijdens de ontzettend lange busreis, en anderen hielden daar rekening mee (goed he!).
Na vele uren onderweg te zijn geweest kwamen we aan in Parijs en, na de gewoonlijke gemiste afslag, in Plessis Robinson. Aldaar waren de straten gevuld met geparkeerde auto’s, die heel kalm en beheerst over drempels en door bochten heen werden afgevoerd. Na het parkeren was het even wachten op de begeleiding en toen op zoek naar wc’s. We waren er veel te vroeg om chauffeurskosten uit te sparen, dus konden we een film en het hele festival bekijken.
De grootste attractie was duidelijk de steelpan van zo’n 5 meter doorsnee, maar er was ook voldoende muziek, dieren en niet geheel te vertrouwen kermiskraampjes. De dresscode bleek heel traditioneel, al is mij nog niet helemaal duidelijk waarom.
Het parcours voor de straatparade was dichtbevolkt door zowel mensen als (in goed Frans) ia’s. Geen van beiden voelde echt de behoefte om ruimte te maken, en de straatjes waren behoorlijk smal, dus er waren meerdere botsingen te betreuren. Gelukkig lukte het toch nog om ons ding te doen inclusief showgebeuren, behalve dan bij die ezels, want ze werden helemaal wild van onze muziek.
Er diende enige keren de buurt rondgelopen en een enkel podium-optreden gegeven te worden, waarop een funky snare een voorproefje nam door met zijn shakereitje de voorgaande band alvast te begeleiden. Gelukkig waren wij niet de enigen die dat geweldig vonden. Voor een keertje mocht onze colorguard in het centrum van de belangstelling staan en op het podium plaatsnemen terwijl het korps hen begeleidde.
Het optreden verliep verder prima, al heeft alles wel eens beter geklonken en was er dus vaak weinig meedenkend publiek. Er gebeurden wel eens wat rare dingen in de muziek, zo werd in een bepaald (toch al lang) nummer stiekem een extra herhaling ingelast, maar daar merkt het publiek gelukkig niet zoveel van. Hoogtepunten waren de begeleider die net voor ons op zijn stoeltje was gaan zitten toen we op hoge snelheid daarheen liepen en niet wist hoe snel hij uit de weg moest komen, en het optreden op het Grande Terras, waar we wel afdoende ruimte kregen om alles goed uit te laten komen.
Na dit alles konden we de baguettekraam bestormen om met het betere handen en voeten-werk het juiste broodje samen te stellen. Sommigen durfden het aan om de Franse specialiteit Baguette Frites te proberen, maar de meesten hielden het bij worst en groente. Ondertussen werden ook de overgebleven consumptiebonnen ingeruild voor meer drinken, waardoor de bandbar haar koelboxen opvallend vol hield.
Onderweg naar huis ontkwam bijna niemand aan Klaas Vaak, dus gebeurde er niet zoveel meer. Voordat het zover was echter konden we nog even het een en ander bekijken in Parijs. Eindelijk weer een fatsoenlijke groepsfoto gemaakt, en dan ook nog voor de Eiffeltoren!
| GeSnare - 22-06-10 17:16 |
| Ké dan! |
Powered by subdreamer