Na ons optreden vorige week kwam er plotseling een spoedaanvraag om op 28 Juni mee te doen aan de Garnalenparade in Oostduinkerke. Uiteraard kon niet iedereen op zo’n korte termijn zijn agenda vrijmaken, en dus vertrok de Showband zondag met een groep waar in bijna iedere sectie wel iemand miste.
Gelukkig laten we ons niet zo makkelijk uit het veld slaan, en ook als we niet de grootste band zijn willen we toch de grootste indruk achter laten. Dit deden we door stiekem nog een beetje meer te showen dan normaal met dit weer en met de druk van de eindelijk meegereisde instructie op onze schouders klinkt de muziek ook nog eens beter.
De busreis was weer eens gevuld met luid gezang en kaartspelletjes. Hoera! Na een korte stop met heel dure toiletten, en het bekijken van alle bezienswaardigheden in de buurt, kwamen we aan bij de skatebaan van Oostduinkerke. Om de een of andere reden durfden de skaters dit jaar geen gewaagde sprongen meer te maken, dus waren de sadisten onder ons ietwat teleurgesteld.
Door de vreselijke hitte vertrokken we richting opstelplaats aan zee, alwaar een aantal hoge gebouwen voor de nodige schaduw zorgden. Helaas was die schaduw tijdens het optreden ver te zoeken, dus liepen we ons weer mooi stuk in de stralende zon. Direct aan het begin vlogen we de boulevard op waar het meeste publiek te vinden was. Hier lieten we ons beste showwerk zien, vlak na de tribune, want het kwam niet helemaal goed uit.
De rest van de route tot aan “het waterpunt” was ook redelijk bezet, dus konden we ons prima uitsloven. Na dat waterpunt was het echter doorlooptijd, want ineens was er niets meer wat de optocht tegenhield. Gelukkig was er ook weinig publiek op de rest van de route, dus het gebrek aan showmogelijkheid was niet zo’n ramp.
Bezweet en uitgeteld kwam de band ten slotte weer aan bij de sporthal/skatebaan, alwaar gelukkig nog wat consumptiebonnen geregeld konden worden om met veel blote basten en enigszins lauwe biertjes afscheid te nemen van België.
Onderweg naar huis werd de kas van de grote snelvoedselketen nog even gespekt, als ook die van een Japans restaurant met nogal wat langzamer, maar wel lekker, voedsel. Verder werden er nogal wat liedjes voor onze secretaresse gezongen en een rondje gegeven door de buschauffeur, of was het een grapje, of toch niet, of wel! Ik denk het niet.
Nou ben ik inmiddels zo laat (drukdruk!) dat ik de meeste leuke dingen niet eens meer weet, dus alsjeblieft laat iedereen weten wat er allemaal voor rare dingen gebeurd zijn in de comments!
Powered by subdreamer