Na een dag van voetbal en barbecue kon de Showband 20 Juni midden in de nacht vertrekken voor een optreden in Plessis Robinson nabij Parijs (oeh!). Het was niet zo’n heel zwaar optreden, wat goed uitkwam met een gehavende xylofoon-sectie en uiteraard niet overdreven uitgeruste rest van de band.
Het betrof een feestje met kermis, een kinderboerderij en een heel groot roerei. Tijdens het bakken daarvan was er ook nog vuurwerk! Wat wil je nog meer? Om een beetje extra sfeer te creëren waren onze instrumenten en uniformen voorzien van wat oranje beesies, met dank aan de Albert Heijn in Harlingen.
Het eerste buitenlandse optreden van het seizoen zit er weer op voor de Showband. Op 13 Juni vertrok de bus naar Lomme in Frankrijk, met aan boord vele muzikanten en iets minder Grote Beesies.
Hoewel het af en toe wat onduidelijk was wat precies de bedoeling was - misschien moeten er toch eens wat Frans sprekende begeleiders mee - kregen we alle kans om te laten zien waar we goed in zijn. Het publiek opzwepen! Naast het 'gewone' straatshowprogramma werd een lange wacht aan het begin van de parade opgevuld met wat spontaan percussie-geweld van onze eigen Drumline en die van Drum en Showband Roosendaal, en stijlvol afgesloten door een deel van hun blaassectie.
Na vorig jaar een verpletterende indruk gemaakt te hebben (vooral bij terraszitters) mocht de Showband Sternse Slotlanders dit jaar wederom de avondvierdaagse in Hoorn opleuken. En ook dit keer was iedereen weer laaiend enthousiast over het geshow, dus hopelijk zijn we volgend jaar opnieuw welkom.
Na al die autoritjes was het een verademing weer met de bus naar het optreden vervoerd te worden. Een fijn kort eindje over de afsluitdijk later kwamen we in de stad van de overijverige stadswacht aan. Onze tambourmaitre had daar al even de route en eetgelegenheden verkend.
Op donderdag 3 juni eindigde de avondvierdaagse van Sneek. Om het wandelvolk te verwelkomen en vermaken waren enkele bands uitgenodigd, waaronder onze Showband.
We diended ons al vroeg te melden in de waterstad, dus velen lieten hun avondeten maar even voor wat het was, of kwamen direct uit het werk naar Sneek. Hopend dat de brandende zon ondertussen een beetje zou afzwakken reden we en masse richting mogelijk betaalde parkeerplaats.
Het jaar na het WMC is altijd een goed moment om met een meerjaren-plan te beginnen. Oftewel een show die weliswaar binnen een jaar fatsoenlijk gedraaid kan worden, maar ook verder kan groeien in de jaren daarna. Na het afgelopen weekend zijn we in elk geval een heel eind, maar het moge duidelijk zijn dat er nog genoeg te doen is de komende maanden en daarna jaren.
Naast het serieuze gedeelte is het trainingsweekend uiteraard ook vol van gezelligheid en flauwe humor.
Hoewel de eer om Sinterklaas muzikaal te verwelkomen in Franeker voorbehouden is aan zijn Pieten, die gretig gebruik maken van onze instrumenten, werden er 14 november in Sneek speciaal twee showbands voor opgetrommeld (Advendo is die andere uiteraard).
Beiden wisselden sinterklaasliedjes af met eigen materiaal opdat de sinterklaassfeer er goed in kwam zonder te vervelen, en toen de Sint eindelijk aan wal was geklommen kon er tijdens de route naar het stadhuis zelfs nog een beetje geshowd worden.
Alweer het laatste optreden van het seizoen voor ons showbandje! Helaas waren er nogal wat mensen verhinderd voor dit corso zonder planten, en is het nog steeds veel te warm (heeft die Al Gore dan toch gelijk?), maar daar tegenover stond dan weer een fantastisch reagent publiek en een sfeer van verbroedering tussen de korpsen. Dan willen wij ons nog best een keer kapot lopen aan het einde van het seizoen.
Hoewel in België regelmatig een tekort aan bloemen is om hun wagens op te vullen, hebben we daar in Nederland bar weinig last van. Misschien komt dat doordat men bij een van de grotere corso’s (Tiel dus!) liever appels en peren gebruikt. In elk geval weer eens wat anders zo’n fruitcorso, al was er voor ons natuurlijk niet veel te zien tussen de reclame-auto’s in.
Hierna was de showband nog uitgenodigd in Woerden mee te doen aan de taptoe, die aan het eind van zo’n lange dag nog best redelijk verliep.
De showband was tot nog toe het jaar doorgekomen zonder al te zware fysieke tests, zelfs de corso's waren korte rondjes of liepen lekker door. Uiteraard ligt een deel van de uitdaging in deze hobby natuurlijk in het afzien, dus gelukkig was het in St. Gillis een heel ander verhaal. Lekker weer een ouderwets heen-en-weer-loop-corso met de showtribune aan het eind!
Omdat onze tambourmaître meer aan zijn gevolg denkt dan de barcommissie was er nu wel koffie 's ochtends. Echter weer nauwelijks leden op de tijd dat je die zou verwachten. Nog even en het academisch kwartiertje is ook in het verenigingsleven ingeburgerd!
Een taptoe in Harlingen net na de vakantie. Op zich heel handig omdat je de showbands voor het kiezen hebt. Maar dan moet het weer wel meezitten. Gelukkig bleef het nog langer droog dan verwacht, maar uiteindelijk moest het optreden van onze Sneker collega's Advendo tussentijds onderbroken worden, en de finale afgelast.
Maar leuk was het wel! We kregen een aantal grote showbands te zien.